هو المعشوق

صدای خسته دریاییم

چه قدر در عطش خوابیم

کنار چشمه بی آبیم

چو ذهن و خاطره درگیریم

چو موج ثانیه می میریم

چو خط در آیینه  مخدوشیم

چو رنگ  برگ  فراموشیم

صدا شکسته و بی رنگیم

همیشه در خطر سنگیم

همیشه سایه دیروزیم

بدون صاعقه می سوزیم . . .