گل یخ
همه لرزش دست و دلم از آن بود که عشق
پناهی گرد ِپروازی نه ِ گریز گاهی گردد
********
بیا تا برایت بگویم چه اندازه تنهایی من بزرگ است . . .
غم میون دوتا چشمون قشنگت لونه کرده
شب تو موهای سیاهت خونه کرده
دو تا چشمون سیاهت مثه شبهای منه
سیاهی های دو چشمت مثه غمهای منه
وقتی بغض از مژه هام پایین میاد بارون میشه
سیل غم آبادیمو ویرونه کرده
وقتی بامن می مونی تنهایمو باد می بره
دو تا چشمام بارون شبونه کرده
بهار از دستای من پرزد و رفت گل یخ توی دلم جوونه کرده
تو اتاقم دارم از تنهایی آتیش می گیرم
ای
شکوفه تو این زمونه کرده
چی بخونم جونیم رفته ِ صدام رفته دیگه
گل یخ
توی دلم جوونه کرده
